Skip to main content

ความปรารถนา

 

อย่าหยุดยั้งข้า

ด้วยหัวใจข้าปรารถนาในการเดินทาง

ลัดเลาะไปตามเวิ้งอ่าว ทุกหนทุกแห่งของแก่งเกาะ

ฝ่ามรสุมอันคลั่งบ้าซึ่งเกรี้ยวกราด

ขอบฟ้าของข้า คือ ที่ข้าที่จักไป

เมืองท่าสักเมือง หญิงคนรักที่รักชายพเนจรอย่างข้า

อย่ากวาดต้อนข้าไว้ในสายลมอันหม่นเศร้า

เพราะแม้ข้าจะอ่อนไหว

แต่นาวาของข้าจะแล่นฝ่าไป ด้วยหัวใจของคนหนุ่ม

อย่าจมเรือของข้า

เพราะข้าอดทนพอที่ฝืนต้าน

อย่าแม้แต่ปลอบประโลมข้า

เพราะนั่น!ไม่ใช่สิ่งที่ข้าพึงปรารถนา

เหยียบย่ำไปบนฝั่งทราย

ให้คลื่นสาดซัดรอยเท้า

กลบฝังความทรงจำของข้าไว้ในทุกที่ๆ

อย่าตัดท่อนขาของข้า เพื่อหยุดชีพจรเหล่านั้น

เพราะหัวใจของข้าจะกลายเป็นดั่งนกนางนวลที่อิสระ

แหละนั่น! มันจะกลายเป็นทุกสิ่งที่ข้าต้องการ

..........................................................

 

 

ปราชญ์  อันดามัน

บล็อกของ ปราชญ์ อันดามัน

ปราชญ์ อันดามัน
พูดให้ชัด
ปราชญ์ อันดามัน
ย่ำไปเถอะท่าน ย่ำไปเถอะท่านบนซากศพของกันและกันดื่มเลือดกันคนละจอก
ปราชญ์ อันดามัน
คนดีในร่าง ผี ตาย โหง การเมืองที่กลายบ้า
ปราชญ์ อันดามัน
กูไม่ใช่ประชาชนของใครใครเพื่อผู้ใดไต่เต้าเข้าสวรรค์กูเป็นชาวบ้านธรรมดาสามัญไม่ต้องจบจากที่ไหนมายันความนึกคิดกูคิดเป็น ทำเป็น กูเป็นกูไม่ต้องหลบในหลืบรูดัดจริตไม่ต้องห่มธงใดในประเทศทิศ
ปราชญ์ อันดามัน
ปราชญ์ อันดามัน
จะไปเป็นสภาเทวดาหรือกระไร?   จริงหรือสภาผัวสภาเมีย ไอ้ที่นัวเนียสภาไหน สภาประชาธิปไตยไทย หรือสภาอะไรในประเทศนี้ อย่าหลงลืมเจตน์จำนงค์ตรงที่มา อำนาจเหล่าประชาทั้งหลายที่ เลือกตั้งแต่ละครั้งแต่ละที เขาบอกหนแห่งที่มีเจตนา เขาอาจรักบุคคลอาจรักพรรค อาจชอบนโยบายหลักที่ปรารถนา
ปราชญ์ อันดามัน
  เราเห็นด้วยใช่ไหม?ที่เขา"ฆ่า"    ถึงไทยมีสีหรือไม่มี บรรดานักเขียนกวีเห็นกันไหม?
ปราชญ์ อันดามัน
"ทหารเข้าแทรกแซงการเมือง"  
ปราชญ์ อันดามัน
เกิดมาประเทศนี้แสนสาหัส กรรมซ้ำอุบาทว์ซัดไม่หนีหาย วกวนโกลาหลความวุ่นวาย ความตายไร้ค่ามากพลเมือง เกิดมาประเทศนี้ต้องคนดี เป็นตามที่เขาให้เป็นไม่เป็นเรื่อง
ปราชญ์ อันดามัน
ยังอยู่ดีกินดีกันใช่ไหม? "สมยศ"ยังอยู่ใน เราไม่อยู่ รู้เหมือน แต่ทำเป็นไม่รู้ บอดใบ้เสียหูไม่รู้ยิน "สมยศ" ไปงานหนังสือ หรือไม่? วัฒธรรมการอ่านชนิดใดในถิ่น
ปราชญ์ อันดามัน
คุณธรรม แกป่าวร้องอยู่ใช่ไหม? น่าสงสารที่แกสิ้นไร้ไม้ตอก ไม่มีที่ไป คุณธรรม แกอาศัยในหัวใจพวกเขามานานแค่ไหนกัน แล้วเป็นไง
ปราชญ์ อันดามัน
โจทย์ความร้ายชั่วยังไม่ตอบ ถามไปกี่ล้านรอบไม่ตอบถาม พร่ำแต่เนื้อคำนำนิยาม เสรีภาพต้องห้ามประเทศนี้ อยู่ริมริมความเหว่ว้า นั่นประชาชน ทุกข์ก็ทุกข์เถิดทนบนวิถี เกิดมาในประเทศนี้ต้องชาติพลี สังเวยวาทกรรมความดีบางประการ ต้องเป็นคนดีให้ได้เหมือนที่ว่า ปรารถนาใดในหล้าจะก่อสาน ถอดดวงจิตปลิดดวงวิญญาณ อ่านอาขยานตามตามกัน โจทย์ใหญ่ยิ่งมีให้คนไว้ยิ่งใหญ่